Rocco

Twee dansers stappen in een boksring en als broers dagen ze elkaar uit. Stoten, snel voetenwerk en agressieve tactieken. Spanning bouwt op na meerdere rondes van hevige strijd tot op het punt waar de een woest wordt en de ander terugslaat. In Rocco vertegenwoordigen twee dansers de broederliefde in al zijn facetten: het goede en het kwade, de duivel en de engel, het androgyne en het incestueuze. Kaïn en Abel, Romulus en Remus, Laurel en Hardy. Een dansvoorstelling over de fysieke en psychologische extremen van bokser en danser. A dark full ride.

De dansvoorstelling Rocco is geïnspireerd op de film van Luchino Visconti: Rocco e i suoi fratelli. Het oorspronkelijke verhaal gaat over broederliefde en de strijd voor een beter bestaan. Het is een verhaal over de zoektocht naar identiteit door hen van wie de wortels abrupt zijn doorgeknipt. De fysieke en psychologische extremen die Visconti in zijn film laag voor laag blootlegt, vinden hun weerklank in de gedanste bewerking van Emio Greco | PC . De intense overgave in de boksscènes uit de film heeft zijn parallel in de lichamelijke toewijding van de dansers.

Het onderzoek voor dit stuk vond plaats in het kader van het Operaestate Festival in Bassano, Italië. Trainingen met een Italiaanse boksleraar vormden de basis, waarin de choreografen Emio Greco en Pieter C. Scholten de parallellen onderzochten in de mentale voorbereiding van bokser en danser, naar overeenkomsten in de virtuositeit en de intelligentie van het boksende en het dansende lichaam.